Fight Club Hakkında

Chuck Palahniuk’ın yeraltı edebiyatına kattığı eserlerden biri olan Fight Club‘ın kitabına başlayıp bıraktığımı dün gibi hatırlıyorum. Bir arkadaşımın fazlasıyla övdüğü kitabı okuduktan sonra filmini izlemeye kararlıydım ama Palahniuk’ın dilini beğenmediğim için -diğer kitaplarında olduğu gibi- Fight Club’ı da kenara koydum. Geçtiğimiz gün filmi izledim de, koymakta haklıymışım.

David Fincher‘ın işleri hep el üstünde tutulur. Kendisi yaşayan en başarılı yönetmenlerden, buna şüphe yok. Se7en filmi ile yaşadığı büyük çıkışı, Fight Club ile sürdüren; Zodiac, Benjamin Button derken geçtiğimiz sene belki de en vasat filmi The Social Network ile Oscar’a hiç olmadığı kadar yakınlaşan Fincher’ın filmlerini zevkle izlediğim söylenemez. Aralarında en farklı konseptte ilerleyen Benjamin Button’ın başarılı bir film olduğunu kabul ederim sadece; kalan filmleri benim için pek bir şey ifade etmez. Bunun sebebi olarak muhtemelen filmleri ve vermek istediği mesajları anlamadığımı öne sürebilirsiniz ama cevabım hazır: Her anlaşılabilen mesaj iyi değildir. (Hele ki Se7en’ın bende yarattığı hayal kırıklığını kimse tamir edemez.)

Bir toplulukta sinema muhabbeti dönerse Fight Club’ın adı bir şekilde geçer. Nedenini artık hiçbir şekilde anlayamadığım biçimde insanlar filmi öve öve bitiremez. Gerçi muhabbet ilerledikçe bu kişilerin, malum filmi sadece aksiyonundan ötürü sevdiklerini de anlıyorum -o ayrı.

Fight Club’ın bir felsefesi varmış. Evet, o felsefeyi film çok güzel anlatıyor ve seyirciye yansıtıyor. Filmi ve vermek istediği şeyi yakalamak hiç de zor değil, bu konuda Fincher’ı ciddi anlamda tebrik etmek lazım zira kitapta pek bir şey anlamamıştım ben. Sorun felsefesin olmasında ya da nasıl dile getirildiğinde değil, sorun felsefenin içeriğinde. Bir takım şeylerden yoksun ve içindeki eksiklikleri farklı şekillerde gidermeyi başaran, yavaş yavaş yayılan bir topluluğun bir süre sonra zıvanadan çıkışına dayatılan bir felsefenin kabul edilebilirliği tartışılır/tartışılmalı.

Biraz daha sinemasal bakarsak, diğer Fincher filmlerinde olduğu gibi güzel bir kurguyla ilerleyen filmde oyunculuklar –Brad Pitt‘e rağmen- başarılı. Edward Norton‘ı pek beğenmesem de ilk defa bir filmde olumlu ve yakışıklı(!) buldum performansını ve kendisini. Toplamda 5 dakika bile gözükmeyen Jared Leto‘nun da filmde niçin olduğuna dair bir fikrim yok. Güzel senaryolaştırılmış, akıcı anlatıma sahip bir öykü ve başarılı çekimlerle film teknik anlamda oldukça tatmin edici. Zaten beğenmediğim yanı öykünün kendisiydi, diğer ögeler oldukça başarılı işlenmiş.

Sinema kültürünü birkaç yüzbin kişinin verdiği oylarla oluşan IMDb puanlarına göre oluşturan insanların öve öve bitiremediği, anlamsız felsefesini göklere çıkardığı bir film olarak Fight Club’ın artık -biraz- balon olduğuna inanıyorum. Top 250 listesinde 14. sırada olması bir filmi iyi yapmıyor, bunu kendimce bir kez daha kanıtladım sanırım. Ha, izlenemez boyutta mı? Kesinlikle hayır. Fincher’a olan sempatimi arttırdığı kesin. Ama kimse bana Fight Club ve felsefe ikilisini yan yana kullanarak gelmesin bundan sonra.

Diğer yazıları Burak Hazine

Song of the Sea Fragmanı

2009 tarihli The Secret of Kells ile animasyon dünyasına yepyeni bir soluk...
Devamı

5 Comments

  • kesinlikle katılıyorum. fight club bende izledikten sonra büyük hayal kırıklıkları yaratmıştı. belki de bir filmi izlemeden önce fazla bir beklentiye girmemek gerekiyor.

  • yazık ki burada film hakkında yazıyorsun ama filmi bir gram anlayamamışsın. bu filmi özüyle(dövüş filmi mi la bu? moduyla değil) izleyen ilk 3’üne koyar. ara ara izler. filmde alınabilecek çok güzel şeyler vardır. mesela hiçliğe ulaşmak. nefsini sıfırlamak. kendini sıfırlamak. dövüşmekte bunun bir gayesi olmuştur ve farkedebildin mi bilmiyorum dövüştükten sonra teşekkür bile ederler. bu filmi hakkıyla anlayan inanıyorum ki reklam kölesi olmaz. sorgular. sevdiği bir şeyle mi meşgul. sorgular. büyük u dönüşleri yapar. bu film anlatması sayfalar dolan bir başyapıttır.

  • Bir takım şeylerden yoksun diye anlatmışsınız. bu bir takım şeyleri anlatmanız faydalı da olacaktır. yanlış anlamayın ben de eksik şeylerin olabileceğini düşündüm. açarsanız faydalı bir tartışma olur.

  • dövüş klubü ile ilgili görüşlerinize katılmamakla beraber Se7en konusunda yalnız olmadığımı bilmek iyi geldi

  • Se7en’da Fight Club’da, şu güne kadar izlediğim en iyi filmlerden. Bunun sebebinin ikisinin de izleyiciyi ters köşeye yatırması olduğunu düşünüyorum. Gerçekten bu iki filmi dikkatle izleyip biraz araştırdığınızda filmdeki küçük ayrıntıların bile aslında ne kadar ince ve derin anlamlar içerdiğini fark ediyorsunuz. Se7en için söylüyorum özellikle de. Üstelik filmin İlahi Komedya ile de çok yakından ilgisi var. Okumuş olanlar fark edecektir eminim. İki filminde hak ettiği değeri görmemiş olması anlaşılmamış olmasından dolayıdır diye düşünüyorum. Bi’ filmi izleyip geçmek o filmi izlemiş olmak anlamına geliyor mu bilemiyorum. Neyse ki bu, bu filmleri daha da özel kılıyor. Öteki türlü bu tek tük değerli filmler de ötekiler gibi ayağa düşüp, popüler kültür malzemesi olurdu.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir