Everyday (2012) Her Gün

Londra ve Telluride gibi önemli festivallerde yarışan Michael Winterbottom imzalı Everyday, ünlü yönetmenin ünsüz insanlarla çektiği dikkat çeken bir yapım. Berlin ve Cannes gibi dünyanın önemli festivallerinde yarışan pek çok film çektikten sonra biraz kişisel davranıp kendi çocuklarını da işin içine kattığı, normal bir ailenin normal yaşantısını anlattığı bu filmde büyük kaygıları yok gibi gözüküyor. Kocası hapiste olan, dört çocuğuyla birlikte yaşayan genç kadın Karen’ın hapishaneye yaptığı ziyaretleri, yıkılmaya meyilli bir ailenin dramatik olmayan öyküsünü ve küçücük ruhların kendilerini bulup evrenin bir parçası olma yolunda geçtikleri yolları anlatıyor Everyday.

Çekimleri beş yıl gibi uzun bir sürede biten film, bu yönüyle daha gerçekçi ve dokunaklı bir iş olmuş diyebiliriz. Çocuk oyuncuların gelişimlerini ve yaşlarına uygun değişimlerini de bizzat gözlemleyebiliyoruz. Muhtemelen babalarının başlarında olmamasından mütevellit oldukça hınzır olan iki küçük erkek çocuk, (haliyle) kızlara göre daha ön planda. Zaman zaman ziyaret ettikleri babalarını örnek alan bu çocuklar hırsızlık dahi yapıyor. Fakat bu filmin yalnızca küçük bir ayrıntısı ve benzeri daha pek çok şey var. Aslında bu noktada Winterbottom’ın filmi için pek çok detaydan oluşan detaysız bir bütün demek doğru olur. Zira yönetmen tamamen sıradan bir ailenin, küçük inişler ve çıkışları olan, kendileri gibi sıradan öykülerinin dört yıllık sürecini izliyor. Haliyle kendisinin gözlemci kimliği daha ön planda. Her an bir şeyler patlayacak ve gidişat değişecek gibi düşünsek de bu gibi klişelere müsaade etmeyen sinemacı bir belgesel ya da reality programı kıvamını tutturmuşçasına saf fakat bir o kadar da derin bir işe imza atıyor.

Diğer yazıları Burak Hazine

Açlık Oyunları: Ateşi Yakalamak (The Hunger Games: Catching Fire)

Suzanne Collins’in distopik Panem ülkesi hikayesini anlattığı çok satan romanından uyarlanan Açlık...
Devamı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir