Avrupa Sineması

Published on Aralık 25th, 2013 | by Burak Hazine

Jeune & Jolie (2013) Genç ve Güzel

Share Button

Ünlü filmi Swimming Pool ile Cannes Film Festivali tarafından yarışma seçkisine ilk kez kabul edildikten 10 sene sonra aynı başarıyı son filmi Genç ve Güzel ile yakalayan François Ozon, özellikle Hitchcock-vari röntgencilik kurgusuyla kotardığı Dans La Maison‘un (Evde) ardından yine aynı çabayla, biraz da huyu gereği cinselliği ön planda tutarak ergen sorunlarıyla seyircisini sınama yolunda devam ediyor. 17 yaşındaki güzel bir kızın cinsellikle ilk kez tanışmasının ardından dört mevsim boyunca bu yönden nasıl geliştiğini ve seçimlerini ne yönde yaptığını, zaman zaman dramatik fakat çoğu zaman erotik sularda gezinerek anlatan yönetmen ne yazık ki bir önceki filmiyle çektiği yeni çıtanın üzerine çıkmayı başaramıyor.

Ailesiyle birlikte gittiği yaz tatilinde çekici Alman turist Felix ile ilk cinsel deneyimini yaşayan Isabelle, sonbaharın yapraklarını dökmesiyle beraber fahişelik yapmaya başlar. Henüz rüştünü tamamlamamış olmasına rağmen bir internet sitesi aracılığıyla müşterilerini bulan ve bu kişileri özellikle yaşça olgun kesimden seçen genç kız, cinsellikle olan tanışıklığını farklı metotlar kullanarak sürdürmeye devam ederken yaşadığı bir talihsizlikle hayat çizgisini yerinden oynatır: Birlikte olduğu yaşlı bir adam, ilişki sırasında kalp krizi geçirerek hayatını kaybeder. Ne yapacağını bilemeyen Isabelle, hemen oradan uzaklaşır fakat polisin olayı sahipsiz bırakmayacağını akıl edemez. Ailesiyle birlikte yaşadığı evine gelen iki polis memuru, durumu annesi başta olmak üzere diğer fertlere de anlatınca Isabelle için bazı ritüeller üzerinde oynama yapma vakti gelmiş olur.

5

Genç ve Güzel, her ne kadar öyküsünün çıkış noktası itibariyle tatmin edebilen bir Ozon filmi olmasa da anlatımında ve işleyişinde yönetmenin imzasını fark etmek oldukça basit. Söz konusu basitlik belki de filmin tek olumlu yanı (Isabelle’e hayat veren Marine Watch’un güzelliğini bir kenara koyarsak). Ozon, sansasyon boyutundaki bir ergen fahişelik öyküsünü anlatırken karakterinin dışındaki hiçbir şeye önem vermiyor. Yan karakterler ve yan öyküler üzerine tadımlık malzemeler verse de onları tümüyle kenara itiyor. Isabelle’in yaptıkları ve yaşadıkları filmin ana mekanizması olduğu halde genç bir kızın cinsellik deneyimleri teması dışında senaryoyu zorlayacak her türlü adımdan itinayla kaçınıyor. Meraklı küçük kardeş karakteri üzerinden başlarda seyirciye verdiklerinin devamını getirmiyor, polis mevzusu ile Isabelle’in hayatını karartma yöneliminden uzak duruyor, genç kızın annesinin diğer erkeklerle olan ilişkilerini olabildiğince yüzeysel geçiyor. Hatta ve hatta Isabelle’in zorla edindiği erkek arkadaşıyla olan ilişkisi ve bu ilişkinin gittiği yol üzerinde hiç durmuyor. Yönetmen için odakta fahişelik yaparak kendini tatmin eden bir kız var ve istediği ise tek bir şeyden ibaret: Bu güzel ve genç kızı birilerine gözetletmek. Seyirciye bu görevi vermek için de çok çaba sarf etmiyor; filmi akışına bırakıyor. Hikayesini dallandırıp budaklandırmadan, gereksiz ayrıntılarla donatmadan ve seyircinin daha fazla sansasyon tahminlerinden kaçınarak sonlandırmayı tercih ediyor.

Tüm bu yapısı ve özgün anlatımı itibariyle Genç ve Güzel, herhangi bir Ozon eserinden farksız dursa da filmi seyrederken bir şeylerin eksik olduğunu hissetmek zor olmuyor. Film üzerine düşünürken eksikliğin sebebi olarak oyuncular mı sorusunu sorduğumuzda değerlendirmeye alacağımız tek ismin Marine Watch olması ve kendisinin görevini layığıyla yerine getirmesi ilk elemeyi yapmamızı kolaylaştırıyor. Teknik açıdan Ozon filmlerinde bir farklılık göremediğimiz için de zihni kurcalayan esas olgunun hikayenin (ya da belki senaryonun) kendisi olduğunu anlıyoruz. Her ne kadar yönetmenin sevdiği bir tema işlenmiş olsa da (ki işleniş tarzına olan saygıyı önceki paragrafta uzun uzadıya anlattım) konunun, bir auteur için fazla havada kaldığı gerçeği var. Öyle ki Fransız sinemasının özgün çocuklarından biri değil de Hollywood’un herhangi bir sinemacısı bu konuyu alıp önümüze koysa, hiç mi hiç yadırgamayız. Cesur desek değil (festivalde daha cesurlarını seyrettik), şehvet dolu desek değil (aynı şekilde, şehvetin kelime anlamını değiştiren filmler oldu), tanımlayıcı ve bütünleyici desek o da değil.

Sonuç olarak Genç ve Güzel, François Ozon’un yönetmenliğini hissettirse de senarist kimliği ile pek uyuşmayan bir yapım. Filmekimi seçkisi içinde özel bir yer edinmekte zorlanması bir yana, Cannes’da yarışma bölümüne niçin kabul edildiğini anlamak da hayli güç. Bunlara rağmen yönetmenin sıkı takipçileri için iyi bir seyirlik olduğunu söylemek gerekir -ne demişler, yiğidi öldür ama hakkını yeme.

Jeune & Jolie (2013) Genç ve Güzel Burak Hazine
Senaryo
Teknik
Oyunculuklar
Yönetmen

Sonuç:

2.7


Kullanıcı Oyları: 3 (10 oy)


Yazar Hakkında

İstanbul’da doğdu. Liseyi bitirdikten sonra öğrenimini sinema üzerinde devam ettirmek istediyse de 6 sene sonunda tıp doktoru oldu. Biletsiz.com ve Sinema Kulübü‘nde yazdı. 2 sene süren Blogger macerasını sonlandırarak Sinematopya'yı kurdu. Şimdilerde ise junior bir hekim. Bir yandan mesleğini icra edip bir yandan da sinema konusunda kendini geliştirmeyi hedefliyor. E-posta: [email protected]



2 Responses to Jeune & Jolie (2013) Genç ve Güzel

  1. elka says:

    ne saçma yorum gardaş

  2. tessy says:

    her kadının içinde fahişe olma hayali vardır demiş Ozon. sanırım bu sözü ile film daha anlamlı hale geliyor. Çünkü bunu kabul edip bu şekilde yaşamayı seçmiş aşkı fahişeliğin yerine koyan bir kızdan bahsediyor. hikayenin dallanıp budaklanmaması da bundan kaynaklanıyor diye düşünüyorum. filmde eksik olan dramatik yada derin bir neden yok sadece kızın karakteri hissettiği bu. çok yalın bir şekilde bize aktarabiliyor. çok mükemmel yada çok kötü değildi. ortalarda bi’şey.

Bir Cevap Yazın

Back to Top ↑