Night Moves (2013) Gece Planı

Politik eleştirileriyle geçen yirmi yılı aşkın sinema kariyerine Night Moves ile devam eden Kelly Reichardt, bu son filminde üç çevreci gencin bir hidroelektrik santralini patlatarak birilerine doğa ananın dünyanın tek efendisi olduğu dersini verme çabalarını anlatıyor. Durağan seyreden film, gerilimin dakika dakika artmasına rağmen platosunu bulamayıp, zirve yapmadan sonlanan kurgusuyla ve temel sorusuna hizmet eden fotografik görüntüleriyle dikkat çekiyor.

Jesse Eisenberg, Dakota Fanning ve Peter Sarsgaard gibi üç ünlü oyuncunun performanslarıyla eşlik ettiği film, başlarda seyircisini kendine çekmeyi kolayca başaran bir hikayeye sahip. Reichardt, her daim birlikte çalıştığı senarist Jonathan Raymond ile oldukça merak uyandırıcı ve ilgiyi üzerinde toplayan bir başlangıç yapsa da filmin düşük temposuyla bu ilgiyi ayakta tutmayı başaramıyor. Doğanın artık tamamen katledildiğine, insanların bu kaynağın sonunun gelişini ne zaman anlayacağına kafa yoran gençlerin çareyi anarşist eylemlerde bularak harekete geçmesi, Night Moves’un ikinci yarısında kişinin kendi doğasıyla olan mücadelesine evriliyor. Josh’un ağırlığını koyduğu üç arkadaşın detaylı planlar yapışını seyrettiğimiz ilk yarım saat yapacakları eylemin ne olduğuna dair zihni kurcalayan sorularla geçiyor. Sonrasında gelişen olaylar ise suçluluk psikolojisi ve hem kendi benlikleriyle hem de birbirleriyle olan hesaplaşmalarına gebe kalıyor.

night moves2

Reichardt politik ve sosyal eleştirilerle süslediği filminde karakterlerine çok fazla yük bindiriyor. Öykünün durağanlığı ve gittikçe seyirciyi kendinden uzaklaştıran yapısı, seyirci için karakterlere anlam yükleme ve onlara tutunma çabasına dönüşüyor. Fakat ne yazık ki yönetmen, esas karakter olan Josh dahil hiçbirine sempati beslememize izin vermiyor. Önümüze çok da seçenek koymayan Reichardt, en az çekim tekniği kadar soğuk ve renksiz tasarladığı karakteriyle aramıza kalınca bir çizgi çekiyor. Fanning’in hayat verdiği Dena’nın suçluluk duygusunu yaşayamıyoruz, Eisenberg’in canlandırdığı Josh karakterinin verdiği tepkilere ve bir sonraki adımının nereye varacağına anlam yükleyemiyoruz. Karakterler, doğa ananın kanunlarına karşı gelenleri hedef alarak hareket ettikten sonra kendi kanunlarına karşı geldiklerinde işin boyutu biraz değişiyor gibi gözükse de elde yalnızca rolleri değişen bir Dena ile Josh kalıyor.

Yönetmenin anlatım tekniğinin kurbanı olan Night Moves, belki biraz daha kısa bir süreye sığdırılmış olsa vasat olmanın ötesine geçip daha anlamlı, daha çarpıcı bir gerilim eseri olmayı başarabilirdi. Güçlü bir hikayenin ardına sığınmadan kotarıldığı için Night Moves, ekolojik-politik mesaj verme kaygısı olan basit bir deneme gibi duruyor. Gerilim atmosferi kendine bir yuva bulamıyor, havada kalıyor. iPod’unu şarj etmek için balıkların yaşamasına engel olan insanlar diyebilmek güçlü bir eleştiri yapmaya yetmiyor. Yine de başarılı görüntüler ve seyirciyi bir nebze olsun ayakta tutan tınıların bazı şeyleri kurtarmaya çalışması filmin olumlu yanlarından.

Diğer yazıları Burak Hazine

I Am Divine (2013) Ben Divine

Dünyanın en iğrenç insanı sıfatı herkese nail olmaz. Belki gündelik hayatta o...
Devamı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir