The Selfish Giant (2013) Bencil Dev

Avrupa kadar zengin bir sinema çeşitliliğine sahip başka bir yer var mıdır? Sinemanın doğduğu topraklar, aynı zamanda çok uluslu ve multikültürel yapısıyla hızlı bir ilerleme ve türler arasında, stiller arasında, üsluplar arasında bol keseden çeşitlenmeye gebedir. İngiliz sineması ise kendine has tavrı, atmosferi ve imgeleri bir sinemaseverin girebileceği en büyük havuzlardan birini oluşturur. Adanın her yönüyle büyüleyici ve etkileyici sineması, her sene yepyeni sinemacıların kendine hayran bırakan eserleriyle gittikçe genişliyor. Son yıllarda İngiltere’nin puslu atmosferini filmlerine yansıtan yepyeni isimler keşfetmenin getirdiği mutluluk ise bu sene Clio Barnard ile devam ediyor. Daha önceleri birkaç kısa metraj ve belgesel denemesi olan Barnard bu ilk filminde bir an önce büyüklerin iş yaşamı kaosuna bağımlı dünyasına adım atmaya çalışan küçük bir çocuğun öyküsünü anlatıyor.

On üç yaşındaki Arbor, içine kapanık olsa da DEHB’den (dikkat eksikliği-hiperaktif bozukluk) çeken ve yaşamında baba figürünü dolduracak birine sahip olmayan bir çocuk; arkadaşı Swifty ise kaç tane kardeşi olduğunu sayamadığımız, ayyaş babası tarafından şiddet gördüğü tahmin edilen fakir bir ailenin saflığıyla arkadaşlarına dalga konusu olan büyük oğludur. İkilinin karıştığı bir kavga Arbor’a okuldan süresiz, Swifty’ye ise 10 günlük uzaklaştırma olarak yansır. Bu fırsattan istifade ederek kasabanın hurdacısı için çevreden hurda toplayarak para kazanmaya ve yetişkinlik oyunu oynamaya başlarlar. Swifty bir yandan hurdacının at arabasını küçük yarışlara hazırlar, Arbor ise çocukluğunun getirdiği saflıkla doğru karar verme yetisinden feragat edeceği eylemlere başvurur. İkilinin sınır tanımayan merakı, birinin ömrü boyunca zihninde ve kalbinde taşıyacağı derin bir acıya sebep olacaktır.

selfish giant21

Yönetmen Barnard, Bencil Dev’in daha ilk saniyelerinde buz gibi, İngiltere’nin soğuk insanları kadar soğuk görüntülerle seyircisine filmin büyük bir kısmı hakkında tüyo veriyor. Hikayesini kurgularken umursamaz, avaz avaz bağıran, karşısındakini hor gören ve aşağılayan insanlarla dolduruyor. Arbor da bunlardan biri aslında. Baba sevgisinden, şefkatinden tamamen uzak büyüyen küçük çocuk, kendisine bu figürü doldurması beklenen abisinden de en ufak bir ilgi görmüyor. Annesi ise Arbor üstünde etkili değil. Arbor için büyümüş de küçülmüş demek en doğrusu olacaktır; okula karşı olan sevgisizliği, ağzından düşürmediği yetişkin küfürleri, insanlarla olan ilişkisini kurguladığı yönü, annesine karşı olan tavırları on üç yaşındaki bu çocuğun yaşadığı psikolojik rahatsızlıkların yanına en az onlar kadar tehlikeli bir başka durumu koyuyor. Arbor’ın pek çok açıdan kendi başının çaresine bakacak şekilde evrildiği fazlasıyla açık. Tüm bunlar bir araya geldiğinde ortaya çıkan portre, tehlikeye atılmaktan korkmayan masum bir çocuğu yeterince iyi açıklıyor. Yaptığı her hareket, seyirci için endişe verici bir yapıya bürünüyor. Eninde sonunda Arbor’ın bu rahatsızlıklarının şiddetlenip zirve yapacağı anı bekliyoruz. Clio Barnard, seyircisini bu ana hazırlarken merakın ve endişenin dozunu yavaş yavaş arttırıyor. Swifty’yi Arbor’ı tamamlayan bir yan karakter olarak kullanarak hikayenin tüm yükünü sıska çocuğa yüklemekten kaçınıyor. Buna benzer şekilde, Arbor’ın her eyleminin altında (ya da yanında) bir diğer karakterle olan ilişkilerinden izler de buluyoruz. Hurdacı Kitten ile Arbor’ın diyaloğuna da önem veren yönetmen, seyirciyi şok eden sona hazırlarken her karakteri ayrı ayrı tatmamıza olanak sağlıyor. Böylelikle de tek karakter üzerinden seyreden bir hikaye gibi duran Bencil Dev, bir ilişkiler yumağı haline gelerek sonuca bağlanıyor.

Harikulade dış mekan çekimleri, her saniyesinde gerilimin pompaladığı adrenalini damarlarda hissettiren atmosferi, ustalıkla kaleme alınmış senaryosu ve eşine ender rastlanır oyunculuklarıyla çoktan senenin en iyilerinden olmayı başarıyor Bencil Dev. Yönetmen Clio Barnard, son zamanlarda rastladığımız ve esasında büyük özlem duyduğumuz o “çarpıcı” çıkışı yaparak İngiliz sinemasına bir kez daha bel bağlamanın ne kadar doğru bir karar olduğunu gösteriyor. Bencil Dev, en ufak detayına kadar incelikle işlenmiş bir yapıt.

Diğer yazıları Burak Hazine

84. National Board of Review Ödülleri

Ödül sezonunun açılışını yapmasıyla bilinen fakat bu sene görevini New York’lu film...
Devamı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir