Medeas (2013) Medealar

Antik Yunan mitolojisindeki Medea, eşi tarafından aldatıldıktan sonra intikam almak için iki çocuğunu gözü kapalı şekilde öldüren güçlü bir prensestir. İlk uzun metraj yönetmenlik denemesini yapan Andrea Pallaoro ise bu mitolojik öyküsü modernist bir bakış açısıyla, modern insan kalıbından uzak karakterler ile sinemaya uyarlıyor. Gösterildiği her festivalde ödüle layık görülen film, dilsiz bir kadın, işçi kocası ve beş çocuktan oluşan bir ailenin parçalanma öyküsünü ele alıyor.

Medealar, dört duvar arasına kıstırılmış ve görevi ataerkil toplumdaki kadına bakış açısında ne kadar sıradansa o kadar sıradan işleri halledip, kocasının cinsel isteklerini karşılamak olan bir anneyi, çalıştığı hayvan çiftliğinde dişini tırnağına takan otoriter bir baba, dünyalar tatlısı bir bebek, cinselliği keşfetmekte olan büyük kız ve erkek çocuklar ile henüz saflık evresinden geçmekte olan iki küçük erkek çocuktan oluşan bir aileye odaklanıyor. Aile ne kadar kalabalıksa, yönetmenin hikayeye aynı anda dahil ettiği karakter sayısı da o kadar az. Yaklaşık bir buçuk saatlik süreçte ailenin henüz bilişsel fonksiyonları dahi gelişmemiş bebeğine dahil önemli bir bölüm ayırıyor. Her karakterin gözünden bu ailenin sonunun nereye gideceğini seyrettiren Pallaoro, çoğu zaman diyaloglardan uzaklaşarak görüntünün konuşmasına sığınıyor. Gözler kalbin aynasıdır dercesine, tanık olunan olaylar ve karakterlerin duygulanımlarını yalnızca yüz ifadelerinden anlamaya çalışıyoruz.

medeas-05_mini

Aslında film, bir hikaye anlatmaktan ziyade seyirciyi gözlem yapmaya davet eden bir yapıda seyrediyor. Uzunca bir süre patlak verecek bir olay beklesek de sıradan insanların taşradaki sıradan yaşantılarından parçalara tanık olmaktan başka bir şey yapmıyoruz. Bunu yaparken de kendimizi yönetmenin önceden planladığı ve çekimler sırasında keşfettiği fotografik görüntülerin kollarına bırakıyoruz. Medealar’ın en güçlü yanı da sinematografisi esasında. Yönetmen neredeyse her planında sabit kamera kullanıyor ve daha ilk sekansta, filmin geri kalanında karşılaşacağımız pastoral tasvirler hakkında tüyo alıyoruz. Renkleri de karakterlerin yalnızlıklarına atıfta bulunurcasına mekanın çoraklığı gibi seçiyor. Kuraklık çeken bu toprakların kendi içinde bile yalnızlık çeken ailesinin cümlelerden uzak hikayesini bu metotla anlatıyor ve repliklerin yaptığından daha fazlasını vereceğini vaat ediyor.

Medealar minimalist bir bakış açısıyla çekilen bir yıkım ve kıyım öyküsü. Gereksiz olayları anlatmak yerine psikolojik bir çözümleme işine girişen İtalyan asıllı yönetmenin sonraki işlerinde neler yapacağını merak etmemek elde değil. En azından birbiri ardına önümüze dizilen tabloları seyredeceğimiz bir başka filmle karşımıza çıkması muhtemel olduğundan takibe almakta fayda var.

medeas-04_mini

Diğer yazıları Burak Hazine

BAFTA Adayları

İngiltere’nin Oscar’ları sayılan BAFTA Ödülleri’nin adayları açıklandı. The Artist’in 12 adaylıkla başı...
Devamı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir