34. İFF Günlükleri #4: Hungry Hearts, A Little Chaos, Zero Motivation

Zero Motivation

Bir yönetmenin ve bir yapımcının en büyük sınavı şüphesizdir festivallerdir. Bir proje mimarı olarak arattığı eserin başarısından kuşku duymaksızın, büyük bir kararlılıkla festivale göndermekten daha zor bir tercih olamaz herhalde. Hem ortaya bir ürün koyup hem de onun yeterli olduğunu ifade eden bu gönderideki kibrin alay konusu olması ise hepsinden daha zorlu bir durumdur. Sırf bu sebepten ötürü de filmin yapımında birçok unsura dikkat edilir, riskler en aza indirilerek ve belki de bu anlamda planlanan eserden büyük tavizler verilerek ortaya bir ürün çıkarılır. Bu yüzden festival filmleri insanları güldürmeyi, gülümsetmeyi göze alamazlar. Başarısızlıktan, alay konusu olmaktan korkarlar. Bana kalırsa en büyük başarı insanları güldürebilen, ama bunu bir “festival filmi” kalitesinde yapabilen filmler üretmekten geçer. Çünkü kaba tabiriyle güldürürken düşündürtmek herkesin harcı değildir.

İstanbul Film Festivali’nin en sevdiğim bölümü olan Antidepresan kategorisinde yer alan Zero Motivation filmi, sistemler içerisindeki gereksizlikleri insanlar üzerinden göz önüne sürebilen bir yapım. Yönetmen ve senarist Talya Lavie’in ilk uzun metraj filmi olan Zero Motivation’ın başrollerini ise Nelly Tagar ile Or ve Jaffa filmleriyle adından söz ettiren Dana Ivgy yer alıyor.

İsrailli iki asker olan Zohar (Dana Ivgy) ve Daffi (Nelly Tagar) birbirinden farklı karakterlere sahip iki yakın arkadaştır. Zayıf, çelimsiz ve çocuksu Daffi’nin tek hayali Tel Aviv’de yaşamaktır, çünkü onun için hayatı yaşamak, Tel Aviv’de olmaktır. Olan bitenle ilgilenmeyen umursamaz Zohar’ın ise yalnızca bilgisayardaki Mayın Tarlası oyununu oynamak ve rekorlar kırmaktan keyif alır, hayatının geri kalanına ilişkin hiçbir planı yoktur.

zero motivation sinematopya

İsrail’deki bir askeri üste geçen film, özellikle “batı” ve “batıcılık” kavramlarını eleştiriyor. Gerek askeri disiplin içerisindeki lüzumsuz memurluklardan gerekse de üst ast ilişkisindeki gereksiz emir komuta düzeninden bahseden film, İsrail üzerinden “modern” kabul edilen sistemleri gülümseten bir yolla yerden yere vuruyor. İzleyiciye baştan sona absürt gelen memur askerlerden askeri üste yaşananlara kadar birçok perspektiften eleştiri yağmuruna tutuyor. Ağzında sakızı, tırnaklarında rengârenk ojesi, yüzünde makyajlarıyla bilgisayar başında oturan genç kızların, ortalıkta amaçsızca dolaşan ve sözüm ona Filistin ile aralarındaki savaşa hazırlık yapan komutanların olduğu akıl almaz derece saçma bir düzenden bahsediyor.

Zohar ve Daffi’nin arkadaşlık kavramı üzerindeki anlaşmazlığından da yararlanan film, bu bağlamda hem karakterlerin gerçekçiliğini destekliyor hem de yaşanan olaylardaki anlamsızlığa bir başka boyut katıyor. Zohar’ın arkadaşların birbirini terk etmemesi gerektiği gerçeği ile Daffi’nin arkadaşların birbirini düşünmesi gerektiği gerçeğindeki çatışmanın bir sonucu olan tartışmalar ve kapışmalar da arkadaşlığın önemini hatırlatan bir anekdot olarak izleyiciye sunuluyor.

Yer Değişimi, Bakire ve Komutan bölümlerinden oluşan filmin eleştirilebilecek tek noktası da belki de bu bölünmüşlük. Fakat yönetmenin öncesinde kısa filmlerle uğraşmış olduğu hatırlanınca, tek bir filmde büyük değişimler beklemek pek de anlamlı olmaz. Filmin tabi ki birkaç zayıflığının, eksikliğinin daha olduğu göz ardı edilemez fakat az önce belirttiğim üzere Zero Motivation’ın Talya Lavie’nin ilk uzun metraj filmi olduğu ve ilk defa bir filmine dışarıdan yapımcıların ve kuruluşların müdahale ettiği düşünülünce, bu ufak tefek, göze çarpmayan hataları görmezden gelmenin pek de sakıncası yok.

Sonuç olarak Zero Motivation izlenmesi gereken, festival çerçevesinde ise kesinlikle izlenmesi gereken yapımlardan biri. Onca dramın, onca hüzünlü hikayenin ve de tabi ki yorgunluğun üzerine ilaç gibi gelen, insanın sinirlerini ortadan kaldıran bir Antidepresan niteliğinde.

Diğer yazıları Sinematopya

7. Boğaziçi Film Festivali’nde bugün neler olacak?

Harika Uygur, Zeynep Berkiş Koşar, Songül Karaarslan’ın konuşmacı olacağı “Bir filmin oyuncu...
Devamı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir