Spy (2015) Ajan

Televizyondan beyazperdeye transfer olurken yaptığı işin hakkını en çok veren yeni nesil yönetmenlerden Paul Feig‘in, artık ismi birlikte anılan oyuncu dostu Melissa McCarthy ile birlikte üçüncü kez çalıştığı Ajan, ikilinin bir gelinlik kız komedisiyle başlayan ilişkisinin ardından polisiye komedi sularında rayına oturan işbirliği ile devam ediyor. Masa başı CIA ajanı Susan Cooper (ya da Kehribar mı desek?), çalışma arkadaşını gizli bir görev esnasında kaybedince intikam soğuk yenen bir yemektir diyerek ipleri eline alıyor ve Bulgaristan’dan Fransa’ya ve Macaristan’a, Avrupa’da ve Avrupalıların başrolünde olduğu bir dizi komedi yüklü macera ardı ardına sıralanıyor.

Paul Feig’in, iş komedi olduğunda ortaya çıkan muazzam zekasına daha önce tanıklık etme şerefine erişenlerin Ajan’a hayran kalmaması pek de mümkün gözükmüyor. Kristen Wiig’in senaryosuyla güçlenen Bridesmaids gibi bir eserin altından kalkan yönetmen, ilk kez işin yazınsal ve hayal gücüne dayalı kısmını da kendisi halletmeye karar vermiş. Ve ne yalan söyleyeyim, böylelikle Ajan, Paul Feig’in bugüne kadar yaptığı en iyi iş olarak karşımıza çıkıyor.

Standart ajan temalı filmlerin çok ötesinde bir aksiyon vaat eden Ajan, işin içine komedi girince çuvallayan sayısız örneğin arasından sıyrılarak sinema tarihinde kendine çok iyi bir yer edineceğe benziyor. Gerek adrenalini bol sahnelerin aksiyonu yüzünden, gerekse McCarthy’nin her zamanki oyunculuğunun yarattığı mizahi cümbüşten ötürü bir dakika olsun nefes almadan seyrettiğimiz Ajan, tahmin edilmeye izin vermeyen hikaye kurgusuyla da türdeşlerinden ayrılıyor. Oyuncu kadrosu açısından da hayli zengin olan film, seyirciye vaat ettiği performans sanatının çok daha ötesini sunmayı başarıyor. Jude Law’ın karizmatik ajan olarak karşımıza çıkan tiplemesinden, Jason Statham’in kariyerinde asla unutulmayacak, tarif etmesi hayli güç heyecanlı karakterine; güzeller güzeli Rose Byrne’in bundan böyle kariyerinin pek çok noktasında hayat vermesine inandığım bir tiplemeye kadar muazzam yazılıp çizilmiş (ve oynanmış) karakterler var karşımızda. Feig, her birini o kadar güzel kalıplara sığdırmış ki, yan karakter olarak gelip geçeceğine inandığımız bir takım karakterler bile üzerinde uzun uzun düşünülüp filme dahil edilmiş hissiyatı doğuruyor. En güzeli de birbirinden tamamen ayrı noktalarda yer alan bu çok sayıda karakterin, yönetmen tarafından ortak bir paydada buluşturulabilmesi. Her birinin bir diğeriyle ister istemez güçlü bağlar kurduğu söz konusu tiplemeler, Feig’in yalnızca hikaye yaratırken değil, karakter kurgularken de senaryo konusunu ne kadar ciddiye aldığını ve sinemanın bu çerçevesinde ne kadar başarılı olabileceğini kanıtlıyor.

spy 2015 ajan filmi sinematopya

Elbette Ajan, polisiye ve aksiyonla yoğrulmuş, özünde ağır derecede mizahın yattığı bir eser. Fakat alışılagelmişin aksine asla bir aile filmi değil. Polisiye ile komediyi bir araya getiren meslektaşı Quentin Dupieux’nün aksine Paul Feig, özünde bağımsız bir sinemacı olarak türün artık ayaklar altına düşmüş yapısını tiye almayı tercih etmektense seyircinin çağdaş sinemadan daha çok arzuladığı heyecan ile bu taşlaşmış geleneği yeni bir boyuta taşıyor. McCarthy’nin kelimelerle anlatılması pek güç performansı ile her dakikasını doldurduğu, baştan aşağıya seyircisini memnun edecek bir yenilik Ajan. Vaat ettiği küçük sürprizler ise meraklısı için onca kahkahanın arasına sıkıştırılmış küçük tebessümleri doğuruyor. Kim derdi ki Paul Feig’in bir filminde Verka Serduchka’nın “sieben sieben ai lyu lyu, sieben sieben ein zwei” diye halkı coştururken Melissa McCarthy’nin ister istemez şarkının bir kısmına eşlik edeceğini?

Diğer yazıları Burak Hazine

Devil’s Knot Fragmanı ve Afişi

Yönetmen: Atom Egoyan Oyuncular: Colin Firth, Reese Witherspoon, Dane DeHaan Vizyon Tarihi:...
Devamı

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir