Nietzsche Felsefesinden Yola Çıkan En İyi 15 Film

5. Citizen Kane (1941)

citizen-kane-sinematopya

Az çok filmle ilgilenen herkes tarafından tüm zamanların en iyi filmi olarak değerlendirilen bu eser kurguda, hikaye anlatımında, kamera açılarında yenilikçi teknikler barındırıyor. Orson Welles filmin sadece yönetmeni değil. Senaryoda katkısı ve kurguda imzası var , üstelik tüm bunları genç yaşında yapıyor.

Anahtar kelimemiz Gül Goncası (Rosebud). Charles Foster Kane’in ölmeden önce söylediği son söz. Bazı gazeteciler bu sözcüğün anlamını bulmak için onun geçmişini araştırmaya başlıyor. Onu gençliğinde tanıyan insanları buluyorlar ve biz de flashback’ler sayesinde ABD’nin bu en zengin adamının geçmişine konuk oluyoruz.

Fakir ama gururlu çocukluğundan sonra, güçlü ve zengin olmaya başlıyor. Bu, filmin başındaki idealizmini kaybetmesiyle sonuçlanıyor, onun için Amerikan Rüyası gerçek oluyor. Ama her yükselişin bir inişi vardır. Sonunda, ölüm döşeğinde yatarken elinde bir kar küresi tutar, ihtiyacı olan tek şey ise Gül Goncasıdır.

Felsefik olarak film Güç İstenci ile Perspektivizm buluşmasını gösteriyor. Yazılmış en iyi senaryolardan biri olmasının sebebi bu olabilir. Kane’in yükselişi efendi ahlakının verdiği güc istenci tarafından sağlanıyor.Tepedeyken, perspektivizm çıkıyor ortaya.

Sadece bir doğru yoktur.Başkalarının perspektifinde adeta bir tanrıdır ama kendisi için… Kendini bile tanımıyordur artık. Kolektif değerler birinin isteği karşısında o kadar da önemli olmaz bazen, yani herkesin hayalini kurduğu bir evde yaşayıp, hayal ettiği hayatı yaşasan bile, tek isteğin bir gül goncası olabilir.

Diğer yazıları Konuk Yazar

Stalker: Şahsi Bir Teoloji Sanatı

Varoloşun teolojik sanatçısı Andrey Tarkovski’nin Stalker’ı, insanın modern çağda kaybettiği ruhuyla, maddeden...
Devamı

6 Comments

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir