Connect with us

Oscar

90. Oscar Ödülleri Sahiplerini Buldu

Yayın tarihi:

-

Dolby Tiyatrosu’nda, Jimmy Kimmelin sunumuyla gerçekleşen 90. Oscar Ödül Töreni’nde ödüller sahiplerini buldu. Geceye damgasını vuran film, Guillermo Del Toro’nun The Shape of Water filmi oldu.

En İyi Film: The Shape of Water

En İyi Yönetmen: Guillermo Del Toro (The Shape of Water)

En İyi Kadın Oyuncu: Frances McDormand (Three Bilboards Outside Ebbing, Missouri)

En İyi Erkek Oyuncu: Gary Oldman (Darkest Hour)

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Allison Janney (I, Tonya)

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Sam Rockwell (Three Bilboards Outside Ebbing, Missouri)

En İyi Özgün Senaryo: Get Out

En İyi Görüntü Yönetmeni: Roger Deakins (Blade Runner 2049)

En İyi Uyarlama Senaryo: Call Me by Your Name

En İyi Kurgu: Dunkirk

Yabancı Dilde En İyi Film: A Fantastic Woman

En İyi Özgün Müzik: Alexandre Desplat (The Shape of Water)

En İyi Özgün Şarkı: Remember Me (Coco)

En İyi Kostüm Tasarımı: Phantom Thread

En İyi Ses Kurgusu: Dunkirk

En İyi Ses Miksajı: Dunkirk

En İyi Prodüksiyon Tasarımı: The Shape of Water

En İyi Görsel Efekt: Blade Runner 2049

En İyi Saç ve Makyaj: Darkest Hour

En İyi Belgesel: Icarus

En İyi Animasyon: Coco

Analiz

Three Billboards outside Ebbing, Missouri (2017): Kararsız Olan Öfkelenemez

Yayın tarihi:

-

Uyarı: Bu yazı filmin sürpriz gelişmelerini ele vermektedir. Filmi izlemeyenlerin bu yazıyı okumaları önerilmez.

Martin McDonagh’ın üçüncü uzun metraj filmi Three Billboards Outside Ebbing, Missouri, yüzeyinde görünen adalet ve intikam arayışı konularının arkasında, derinden, öfke ve sevgi temalarını işleyen bir yapım. McDonagh, önceki iki filmi olan In Bruges ve Seven Psychopaths’e nazaran daha az mizah ve aksiyon ögesi kullanarak Akademi’nin “en iyi film” radarına giren bir filmle karşımıza çıkmış.

Daha az kan, daha az ölü, daha az kahkaha kullanarak daha ciddi bir filme kavuşan McDonagh, dramatik yapısı daha güçlü olan ve In Bruges filmindeki gibi gücünü yarattığı atmosfere dayamak yerine diyaloglara ve karakterler arasındaki çatışmalara dayayan bir film. Bu nedenle de filmin ne anlattığı nasıl anlattığının önüne geçiyor. Filmin ne anlattığı sorusu yüzeyde ve derinde cevaplar barındırıyor ve yüzeyindeki cevaplar derinindeki cevapları sorgulamamızı sağlıyor. Bu nedenle filmi, yüzeyinde ve derininde anlatmakta olduğu dört ana unsur penceresinden incelemek filmi anlamlandırmak açısından faydalı olacaktır.

Yüzeyden: Adalet

Filmin sinopsisinden bile görünen, filmin ana karakteri Mildred’in kızının ölürken tecavüze uğraması ve polisin suçluyu bulamaması yüzünden özlemini duyduğu duygu olan adalet, filmin genelinde birçok karakter tarafından aranıyor ve sağlanmaya çalışılıyor. Ancak adaleti herhangi bir karakterin sağlayabildiğini söylemek pek mümkün görünmüyor. Mildred reklam panolarını kullanarak ve polis istasyonunu ateşe vererek, sürekli sarhoş olan ve çocuksuluğundan kaynaklı fevri hareketleriyle polis memuru Dixon yine öfkelendiği bir anda Red’i camdan aşağıya atarak, şişman dişçi Mildred’in dişlerini bozmaya çalışarak ve pankreas kanseri olan aile babası polis şefi Willoughby kendi hayatına son vererek ve Mildred ile Dixon’a mektuplar yazarak… Kasabada adalet bir türlü yerini bulmuyor ve bu durum karakterlerin içindeki intikam ateşini harlamaktan başka bir işe yaramıyor. Adalete en çok yaklaşan kişinin şerif Willoughby olduğu söylenebilir çünkü Willoughby’nin yazdığı mektuplar karakterlerin ihtiyacı olan dönüşümlere önayak oluyor.

Adalet duygusunu tatmin etmek için sayısız yasalar yazan ama yine de bu konuda hiçbir yasa olmadığı zamanlardan itibaren pek de yol alamamış insanoğlu için en büyük trajedi belki de adaleti ne yaparsa yapsın bir türlü sağlayamaması değil, onu sağlayabileceğine inanmasıdır. İnsan bu inançla adalete gittiğini düşünen bir yol izler ama bir türlü varmak istediği adalet kasabasına varamaz ve daha da acısı o kasabaya bu dünyada hiçbir zaman varamayacağının da farkında değildir. İşte insanoğlunun bu trajedisi onu, adaleti emanet ettiği devletten uzaklaştırıp kendisine yöneltir ve kendisi bu adaleti sağlama işine intikam adını verir.

Yüzeyden: İntikam

Üç Billboard’da intikam duygusu, adalet duygusunun tatmin edilememesi sonucu ortaya çıkar. Zaten adaletin insan için asli amacı da bir nevi intikam almaktır. Mildred adaletin sağlanamaması sonucunda intikam ateşiyle yanıp tutuşmaktadır. Filmde bu duygu panoların kırmızı rengiyle ve sık sık çıkan yangınlarla imgeleştirilmiştir.

Filmdeki her karakter adaletle birlikte intikam da aramaktadır. Bu iki duygunun insandaki birlikteliği, iki duygunun da insanlar için neden imkânsız olduğunu açıklar niteliktedir. Adalet doğası gereği duygulardan arınmış bir şekilde verilen hüküm sonucu elde edilir. İntikam ise tamamen kişisel bir duygudur. Bir yargıç, suçlunun işlediği suç karşısında duygularına hâkim olamayarak kanunlara göre vermesi gerekenden daha fazla bir ceza vermek isteyebilir. Ya da aynı hâkim duygusallaşarak suç henüz kanıtlanmadan zanlıyı suçlu sayabilir. Bu durumlarda adaletin sağlandığını söylemek yanlış olur çünkü işin içine duygular girmiş, adalet arayışı intikam arayışı halini almıştır. Adaletin idealize edilmiş simgesi Themis’in gözlerinin siyah bir bağla bağlı olmasının nedeni, elindeki kılıçla vereceği cezanın duygulardan arındırılmış olduğunu göstermektir. Peki bu bir insan için mümkün müdür? Yani bir insan intikamı hiç düşünmeden saf bir zihinle adaleti arayabilir mi? İnsan duygularından tam anlamıyla arınamayacağından, bu soruların cevabı “hayır”dır, bu nedenle de birbirine ters olan adalet ve intikam, insanda bir türlü ayrışamaz. İnsanın ruhu adaleti, bedeni intikamı arzulamaya devam eder. O zaman insan ne adaleti sağlayabilir, ne de intikam sahibi olabilir. İnsanın bir suç karşısında yapabileceği şeyler sınırlıdır: ya affedecek ya da öfkelenecektir. Affetmek sevginin, öfkelenmek nefretin kardeşidir. Affetmek sevgiyi, öfkelenmek nefreti çoğaltır. Affetmek var eder, öfkelenmek yok eder. Burada var olan da yok olan da affeden ya da öfkelenen kişidir; affedilen ya da öfkelenilen kişi değil.

Derinden: Öfke

Öfkenin daha fazla öfke getireceği filmin ana mesajıdır. Ne adalet arayışı ne intikam duygusu, filmin anlatmak istediklerini özetlemeye yetmez. Bunlar filmin nihai mesajı olan öfke kontrolünün önemine giden yolda basamaklardan ibarettir.

Filmde iki tane düğüm vardır, bu düğümler Mildred ve Dixon’dır. Mildred kızının katilini bulamadıkları için polislere, Dixon ise kendilerine savaş açtığı için Mildred’e öfkelidir. Yani aslında filmde söz konusu savaş bu ikili arasındadır. Ayrıca bu iki karakter de film boyunca aksi, fevri, sinirli, çevresiyle anlaşamayan şekillerde anlatılır. İkisi de çok yalnızdır ve bu yalnızlıkları öfkelerini daha da pekiştirmektedir. Ama McDonagh, kısa anlarda ikisinin de kalbindeki parıltıları izleyiciye sezdirir. Mildred’in gördüğü güzel bir geyik karşısındaki tutumu, terliklerini konuşturması, nefret ettiği polisin başına bir şey geldiğinde şefkatli bir şekilde “bebeğim” demesi gibi anlar bize Mildred’in sert kabuğunun içinde yumuşak bir kalbi olduğunu hissettirir. Dixon’ın sert kabuğunun arkasında ise yumuşak bir kalpten ziyade bir çocuk masumiyeti yatmaktadır. Dixon annesiyle beraber yaşar ve annesinin önerilerini hemen hayata geçirir. İradesini büyük ölçüde annesine bağlamıştır. Bu yüzden Dixon büyümemiş bir çocuk olarak görülebilir. Hareketlerindeki fevrilik, konuşmalarındaki mizahi yön, annesinin sözünü dinlemesi, çok kolay bir şekilde görüşlerinde değişiklik olması hep içindeki çocuğun hâkimiyetini gösteren delillerden bazılarıdır.

Bu noktada Mildred’in yaşadıkları ve Willoughby’nin mektupları büyük önem taşır. Mildred yetişkindir ve ona öfkenin ne kadar zararlı olduğunu, intikamın alınamayacağını fark ettiren yaşadıklarıdır. Panolarını polislerin yaktığını düşündüğünden polis istasyonunu ateşe verir, bu yüzden Dixon’ın da yanmasına neden olur ama sonradan öğrenir ki panolarını polisler değil eski kocası yakmıştır. Bunun üzerine eski kocasının üzerine sinirli sinirli yürür, izleyici de eski kocası da ondan fevri bir hareket beklemektedir, çünkü o güne kadar Mildred hep fevri ve öfkeli davranmıştır. Ama büyük bir sürprizle Mildred kocası ve kocasının sevgilisine içki götürür ve kocasının sevgilisine iyi davranmasını öğütler. Bu noktada Mildred’i bu kadar öfkeli biri haline getirenin de kocasının dayakları olduğu ve aynı şeyin sevgilisinin de başına gelmesini istemediği sezilir.

Dixon’daki değişim ise farklıdır, Dixon da yaşadıklarından etkilenir ama ondaki değişimi asıl sağlayan Willoughby’nin mektubudur. Mektupta Dixon’ın aslında altın gibi bir kalbe sahip olduğu ve sakin olursa onu bulabileceği yazar. Babası erkenden vefat eden Dixon, ihtiyacı olduğu baba sevgisini ve nasihatini bu mektupta bulur. Üstüne bir de camdan attığı Red’in ona hastanede portakal suyu getirdiğini görünce iyice pişmanlık duyar ve Dixon’ın da değişimi gerçekleşmiş olur.

Derinden: Sevgi

Sevgi çok büyük bir kelimedir, kutsal kitaplarda yazar, klasik eserlerde yazar, bilgeler, öğretmenler hep sevmemiz, sevilmemiz adına öğütlerde bulunur. Ancak bu öğütlerin hepsi bir perdenin arkasındandır. Mildred’in dediği gibi kilisenin en üst katından “Sevin” diye bağırmak ve aşağıda olanlarla ilgilenmemek bir kaçış yolu olabilir, ama kurtuluş kesinlikle değildir. Kurtuluş olmayan bir kaçış ise anlamsızdır.

Sevgi, kitaplardan okuyarak, öğütlerden dinleyerek edinilebilen bir duygu değildir. Sevgi dünya şartlarında sahip olunması en zor duygudur belki de. Öyle ki sahip olunduğunda dünyada yaşamıyormuş gibi hissettirir, belki de dünya bu yüzden bu kadar karşıdır sevgiye: Kendisini unutturduğu için.

Filmde Mildred’in evine gelen peder, kızın konusunda hepimiz yanındayız, panolar konusunda hiçbirimiz yanında değiliz der. Çünkü olaylara ahlakın matematiksel penceresinden bakmaktadır. Kızı tecavüze uğramış bir kadının yanında olunmalıdır, iyi bir polis memuru suçlanmamalıdır. İşte sevgiye en çok zarar veren bu gelenekçi, matematiksel ahlak normlarıdır. Zaten filmde de görürüz ki Mildred pederin bu hadsiz konuşması karşısında sinirlerine hâkim olamaz. Onu bir tek Willoughby anlar, yani hedef tahtasında ve kanser olan kişi. Belki ölüm döşeğinde olması onu bu kadar anlayışı ve sevgi dolu biri haline getirmiştir. Ölümle burun buruna olunca dünyadan uzaklaşabilmiş ve sevgiye ulaşabilmiştir. Dünyada sevgiye ulaşmanın yolu önce nefretten geçmektir belki de, bir fanusun içinden konuşmak değil.

Willoughby, Mildred gibi bir Tanrı’nın var olup olmadığı konusunda emin değildir. Film bu konuda agnostik bir yol izler. Ama bu belirsizlik dünyadan kopmaya da gelenekçi zihniyetten uzaklaşmaya da yeterlidir. Çünkü sadece emin olmayanlar kendilerine gerçek anlamda güvenebilirler ve yine bu kişiler sevgiyi anlamaya cesaret edebilir. Belli normların, geleneklerin, kesinliklerin perdesinden kibirle konuşanlar içlerinde taşıdıkları şüpheye her gün ihanet ederler ve bu ihanet içlerinde tarifi imkansız bir kompleks ve suçluluk duygusu doğurur. Emin olanların kendilerine güvenememelerinin, emin olmayanların kendilerine güvenmelerinin nedeni budur. Kararlılar öfkelenir, kararsızlar öfkelenemez.

Üç Billboard’ın sonunda Mildred ve Dixon buldukları herhangi bir tecavüzcüyü öldürmek için Idaho’ya yola çıkarlar. Yolda Mildred, Dixon’a “Bu adamı öldürmek konusunda emin misin?” diye sorar, Dixon, “Pek değil” der ve “Sen?” diye ekler. Mildred, “Pek değil” der ve ikili güneşli bir yolda bu kararsızlık ve yüzlerinden okunan mutlulukla yollarına devam ederler.

Okumaya Devam Edin

Haberler

2017 Oscar Ödülleri

Yayın tarihi:

-

Yazar:

En İyi Film: Moonlight

Adaylar

Arrival, Fences, Hacksaw Ridges, Hidden Figures, Lion, La La Land, Hell or High Water, Manchester by the Sea

 

En İyi Kadın Oyuncu: Emma Stone (La La Land)

Adaylar

Natalie Portman (Jackie), Meryl Streep (Florence Foster Jenkins), Isabelle Huppert (Elle), Ruth Negga (Loving)

 

En İyi Erkek Oyuncu: Casey Affleck (Manchester by the Sea)

Adaylar

Andrew Garfield (Hacksaw Ridge), Ryan Gosling (La La Land), Viggo Mortensen (Captain Fantastic), Denzel Washington (Fences)

 

En İyi Yönetmen: Damien Chazelle (La La Land)

Adaylar

Denis Villeneuve (Arrival), Mel Gibson (Hacksaw Ridge), Kenneth Lonergan (Manchester by the Sea), Barry Jenkins (Moonlight)

 

En İyi Yardımcı Kadın Oyuncu: Viola Davis, Fences

Adaylar

Naomie Harris (Moonlight), Nicole Kidman (Lion), Octavia Spencer (Hidden Figures), Michelle Williams (Manchester by the Sea)

 

En İyi Yardımcı Erkek Oyuncu: Mahershala Ali, Moonlight

Adaylar

Jeff Bridges (Hell or Night Water), Lucas Hedges (Manchester by the Sea), Dev Patel (Lion), Michael Shannon (Nocturnal Animals)

 

En İyi Yabancı Film: The Salesman (İran)

Adaylar

Land of Mine (Danimarka), A Man Called Ove (İsveç), Tanna (Avustralya), Toni Erdmann (Almanya)

 

En İyi Orijinal Senaryo: Manchester by the Sea

Adaylar

Hell or High Water, La La Land, The Lobster, 20th Century Women

 

En İyi Uyarlama Senaryo: Moonlight

Adaylar

Arrival, Fences, Hidden Figures, Lion

 

En İyi Film Kurgusu: Hacksaw Ridge

Adaylar

Arrival, Hell or High Water, La La Land, Moonlight

 

En İyi Sinematografi: La La Land

Adaylar

Arrival, Lion, Moonlight, Silence

 

En İyi Animasyon Filmi: Zootopia

Adaylar

Kubo and the Two Strings, Moana, My Life as a Zucchini, The Red Turtle

 

En İyi Prodüksiyon Tasarımı: La La Land

Adaylar

Arrival, Fantastic Beast and Where to Find Them, Hail, Caesar!, Passengers

 

En İyi Film Müziği: La La Land

Adaylar

Jackie, La La Land, Lion , Moonlight, Passengers

 

En İyi Orjinal Şarkı: City Of Stars (La La Land)

Adaylar

Audition (The Fools Who Dream) (La La Land), Can’t Stop The Feeling (Trolls), The Empty Chair (Jim: The James Foley Story), How Far I’ll Go (Moana)

 

En İyi Belgesel: O.J: Made in America

Adaylar

Fire at Sea, I Am Not Your Negro, Life Animated, 13th

 

En İyi Makyaj ve Saç Tasarımı: Suicide Squad

Adaylar

A Man Called Ove, Star Trek Beyond

 

En İyi Kostüm: Fantastic Beast and Where to Find Them

Adaylar

Allied, Florence Foster Jenkins, Jackie, La La Land

 

En İyi Ses Kurgusu: Arrival

Adaylar

Deepwater Horizon, Hacksaw Ridge, La La Land, Sully

 

En İyi Ses Miksajı: Hacksaw Ridge

Adaylar

Arrival, La la Land, Rogue One: A Star Wars Story, 13 Hours: The Secret Soldiers of Benghazi

 

En İyi Kısa Animasyon Filmi: Piper

Adaylar

Blind Vaysha, Borrowed Time, Pear Cider and Cigarettes, Pearl

 

En İyi Görsel Efekt: The Jungle Book

Adaylar

Deepwater Horizon, Doctor Strange, Kubo and the Two Strings, Rogue One: A Star Wars Story

 

En İyi Kısa Belgesel: The White Helmets

Adaylar

Extremis, 4.1 Miles, Joe’s Violin, Watani: My Homeland

 

En İyi Kısa Film: Sing

Adaylar

Ennemis Interieurs, La Femme et Le TGV, Silent Nights, Timecode

Okumaya Devam Edin

Oscar

Muhtemel 2016 Oscar Adayları

Yayın tarihi:

-

Yazar:

Bir Oscar maratonu biter, (belki de) o bitmeden yenisi başlar. 2014 yılının zaferi Boyhood, The Grand Budapest Hotel, Whiplash gibi filmlerin oldu ve tören sona erer ermez sinemaseverleri gelecek senenin coşkusu sardı. Vizyon takvimine şöyle bir bakınca gözümüze çarpan ve 2016 Oscar yarışına girmesi pek muhtemel filmleri kısaca derledik:

The Danish Girl (Tom Hooper)

The King’s Speech’le yakaladığı çıkışla Oscar’ı kucakladıktan sonra Les Miserables uyarlaması ile bir kez daha Oscar’larda adından söz ettiren Tom Hooper’ın taze Oscar’lı oyuncu Eddie Redmayne ile çekimlerini gerçekleştirdiği The Danish Girl’ün gelecek sene Oscar listesinde adının geçeceğine hiç şüphe yok.

Suffragette (Sarah Gavron)

Başrollerinde Meryl Streep, Helena Bonham Carter, Carey Mulligan, Brendon Gleeson ve Ben Whishaw gibi yetenekli isimlerin yer aldığı bu feminist dramanın, hele de bir kadın yönetmenin elinden çıkmasını göz önünde bulundurursak adından söz ettireceğini kolaylıkla söyleyebiliriz. En azından Meryl Streep’in yirminci Oscar adaylığını elde edeceği kesin mi dersiniz?

suffragette sinematopya

Bridge of Spies (Steven Spielberg)

Ünlü yönetmeni Tom Hanks ile bilmem-kaçıncı-kez bir araya getiren bu soğuk savaş dönemi gerilim filmi gerek yönetmenin ismi, gerek başrol oyuncusu, gerekse anlattığı konu itibariyle Akademi’nin ilgisini hayli çekeceğe benziyor. CIA, Sovyetler, Tom Hanks, Amy Ryan… Bir de bunlara müziklerde Thomas Newman (banko adaylık), kurguda Michael Kahn (banko adaylık), sinematografide Janusz Kaminski (banko adaylık) ve yapım tasarımında bu senenin Oscar kazananı Adam Stockhausen‘ı (yine banko adaylık) koyarsak zaten filmden en az 8 dalda Oscar adaylığı bekliyoruz.

Steve Jobs (Danny Boyle)

Slumdog Millionaire gibi her ögesinden ustalık akan bir filmi yaptıktan sonra 127 Hours ile tekrar Oscar Ödülleri’nde boy gösteren Danny Boyle’un Apple’ın kurucularından Steve Jobs’un hayatını anlattığı bu biyografik filmi en azından Jobs’a hayat verecek olan Michael Fassbender‘a adaylık getirecektir. Biyografik yapımları ve kapitalist dünyayı seven Akademi’nin en iyi film kategorisinde Steve Jobs’u atlaması içinse filmin gerçek anlamda fiyasko olması gerekiyor.

The Revenant (Alejandro G. Inarritu)

Birdman ile en iyi film, en iyi yönetmen ve en iyi özgün senaryo kategorilerinde toplamda 3 Oscar kazanarak cebini birkaç dakika Oscar ile dolduran Inarritu’nun yeni projesi The Revenant’ta Tom Hardy ve Leonardo DiCaprio rol alıyor. Leo’ya bir Oscar adaylığı (ve mümkünse ödülü) getirmesi beklenen filmin görüntü yönetmenliğini ise bu sene Birdman, geçtiğimiz sene ise Gravity ile Oscar kazanan Emmanuel Lubezki yapıyor. Lubezki üst üste 3 kez Oscar kazanan ilk ve tek görüntü yönetmeni olur mu bilinmez ama Birdman’in verdiği fazla Inarritu’nun The Revenant’ı gelecek sene Oscar listesine sokacağı neredeyse kesin.

the revenant sinematopya

Joy (David O. Russell)

Yaptığı her filmle Oscar’a aday olmayı hedefleyen ve bunu az çok başaran David O. Russell, bilmem-kaçıncı-kez Jennifer Lawrence ve Bradley Cooper‘ı bir araya getiriyor. Üstelik bu ikiliye, Silver Linings Playbook’ta da kendilerine eşlik eden yetenekli oyuncu Robert De Niro‘yu da ekleyerek üçlü bir combo yaratıyor. Şimdiden çıtlatalım, eğer gelecek sene Bradley Cooper bir Oscar adaylığı daha alırsa bugüne kadar dört kez üst üste aday gösterilen ilk ve tek oyuncu olma şerefine erişecek.

The Hateful Eight (Quentin Tarantino)

Senaryosunun sızmasının ardından canlı bir okuma ile önce kendini tatmin ettiren, daha sonra da her şeye inat o senaryoyu filme çekeceğini açıklayıp kolları sıvayan Quentin Tarantino, yeni projesi The Hateful Eight’te Channing Tatum ve Samuel L. Jackson‘ı bir araya getirdiği spaghetti Western türünden kariyerine devam ediyor. Her ne kadar eleştirmenler, senaryonun pek işe yarar bir yanı olmadığını söylese de Tarantino’nun o evrakları kameraya ne şekilde kaydedeceğini bilmiyoruz. Eğer Django Unchained’den hallice bir şey çıkarsa Oscar adaylığının geleceğini ise rahatlıkla söyleyebiliriz.

Okumaya Devam Edin

Facebook Sayfamızı Beğenin

Facebook Pagelike Widget

Twitter’dan takip edin!


Kaynak göstermeden alıntı yapılamaz. Tüm hakları saklıdır, https://sinematopya.com , 2019.

Trending